We draaien weer naar links en zwemmen verder naar achteren over de stuurboordzijde. Achterom kijkend zien we weer het intacte deel van het dek. En we zien ook weer de middellijn.

We zijn nu vlakbij de breuk veroorzaakt door de aanvaring. Dat is tenminste wat we denken.

Om die breuk duidelijker te zien zwemmen we iets naar buiten het wrak en kijken we vandaar naar de buitenkant van het schip.
Het schip is gebroken op dit punt. Rechts de intacte stuurboord zijwand. Links zie je dat de zijwand onder een andere hoek verder loopt. Dat stuk ligt niet in het verlengde van het voorste deel.

We zwemmen verder aan de buitenkant van het wrak en dan zien we de stuurboordzijwand tot het punt waar die volledig verdwijnt. Vanaf dat punt ligt het schip grotendeels onder het zand.

Vanaf dit punt ligt het schip grotendeels onder het zand, maar op dit punt is een deel van het houten dek zichtbaar met daarin een luchtgat. Dit is nog steeds aan de stuurboordzijde van het schip.

We zwemmen verder naar de achterkant van het schip. We blijven links van de middellijn. Als we ons na enige tijd omdraaien, zien we dit grote deel van het houten dek. Rechts is een object zichtbaar dat we beschouwen als een cilinderkop van de stoommachine. Maar dat is speculatief. Het object is ongeveer anderhalve meter hoog.

Verder naar achteren over de middellijn komen we vervolgens een scheepsschroef tegen op 80 meter vanaf de boeg. Hoogstwaarschijnlijk is dit deklading geweest en is dit niet de schroef van de Mediator. De schroef is hier in 2007 door ons geplaatst met hulp van een sleepboot, omdat het risico bestond dat de schroef beschadigd zou worden bij de werkzaamheden aan de kade. Voordat we de schroef verplaatsten stond die tegen de kadewand als een referentiepunt.